Tenenlopers

Ik ben een Tenenloper. Ik trippel wat om de grote sprong heen. Alles zodat ik niet kan vallen, niet uit mijn evenwicht word gebracht. Met mijn hoofd omhoog houd ik mezelf groot, kijk ik over je heen, kijk ik het gevaar niet aan. Ik ben een prima ballerina. Je mag naar mij kijken, mij zien draaien, keer op keer. Ik ken geen duizeling. Ik ken geen pijn. Ik zie hoe je naar mij kijkt, net als alle anderen deden. Ik beweeg me zo licht mogelijk, trippelend, snel, op mijn tenen. Thuis zijn wij stil. Zoals je ook stil bent als je verdrinkt. Kletterende handen op het water, het water dat omhoog spat en dan dat hoofd onder water, snakkend naar lucht. Kun je dan nog schreeuwen? Ik heb deze mensen niet gezien. Ik buig mijn handen, mijn voeten naast elkaar. Bang om ruimte in te nemen. Het zijn mijn voeten die verraden dat ik nog zo klein kan zijn, die mij nog even op mijn plaats zetten, die een afdruk achterlaten, daar waar ik sta.

Tenenlopers is een autobiografisch werk waarin ik de vrouwen in mijn familie heb geïnterviewd over het misbruik dat wij allen hebben meegemaakt. Dit heb ik vastgelegd doormiddel van een documentaire. Naast de documentaire is er ook een interactieve installatie waarin ik samen met mijn publiek op zoek ga naar hoe we hier het beste over kunnen praten.